Necip Fazıl Kısakürek’in II. Abdülhamid’e bakışı, ömrünün özellikle son dönemlerinde çok netleşmiş ve tam bir destek–hayranlık çizgisine oturmuştur. Hatta bunu birkaç güçlü cümleyle açıkça ifade etmiştir.
Aşağıda en meşhur, en net ifadeleri yer alıyor:
Necip Fazıl’ın Abdülhamid’e Dair “Son Sözü”
1. “Abdülhamid’e yapılan kötülük bana yapılsa bu kadar üzülmezdim.”
Necip Fazıl, Abdülhamid’e karşı yapılan haksızlıkların büyüklüğünü böyle anlatır.
2. “Bir devrin değil, bir çağın en büyük devlet ve siyaset adamı.”
Bu söz, onun Abdülhamid’i bir dönemle değil, bütün bir çağla kıyasladığını gösterir.
3. “Keşke Abdülhamid kadar devlet adamı olabilseydik.”
Kendi nesline yönelik bir özeleştiridir. Abdülhamid’i zirve olarak gördüğünün kanıtı.
4. “Ulu Hakan” unvanını ilk sistemli şekilde kullanan kişidir.
Abdülhamid’e verdiği bu unvan, sonraki nesillere de yayıldı.
5. “Abdülhamid’i anlamak her şeyi anlamaktır.”
Bu cümle, tarih-milliyet-İslam-siyaset bağlamında Abdülhamid’in dönemi okumak için anahtar olduğunu ifade eder.
6. “Yıkılışımız Abdülhamid’i anlamadığımız gün başlamıştır.”
Bu sözle, Abdülhamid'in indirilmesini Osmanlı çöküşünün dönüm noktası olarak görür.
Özetle Necip Fazıl’ın son tavrı:
Abdülhamid’i “Ulu Hakan” olarak yüceltir.
Onu dehanın, ferasetin, devlet aklının zirvesi sayar.
Abdülhamid’e yapılan darbeyi, Osmanlı’nın kaderini belirleyen en büyük kırılma olarak niteler.
Kendi neslinin Abdülhamid’i anlamadığını, anlamanın “her şeyi anlamak” olduğunu söyler.