Din ruhun oksijenidir
Din ruhun oksijenidir
Din, ruhun oksijenidir; nefes alamayan kalplere hayat üfleyen ilahi bir nefestir.
Kalplerin ancak O’nu anmakla sükûnete erdiği mutlak huzurdur.
"Bilesiniz ki, kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur." (Ra'd Suresi, 28)
Din, kula kul olmaktan kurtuluştur; sadece Yaratan’a boyun eğerek kazanılan en büyük özgürlüktür.
Başını sadece Allah’ın önünde eğip, dünyadaki tüm güçlere karşı dik durabilmektir.
"(Rabbimiz!) Ancak Sana kulluk eder ve ancak Senden yardım dileriz." (Fâtiha Suresi, 5)
Din, terazidir; aşırılıklardan kaçınmak, her hak sahibine hakkını teslim etmektir.
Kozmik dengedir; yeryüzünde adaletin bekçisi olmaktır.
"Şüphesiz Allah, adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder..." (Nahl Suresi, 90)
Din, zorluk değil, kolaylıktır; insanı çıkmazlardan kurtaran en pratik çözümdür.
Yük yüklemek değil, yük almaktır.
"Allah sizin için kolaylık ister, zorluk istemez." (Bakara Suresi, 185)
Din, karanlıkta bir fenerdir; doğruyu yanlıştan ayıran sarsılmaz bir Furkan’dır (ölçüdür).
Akıldır, düşüncedir, tefekkürdür; körü körüne gidiş değil, bilerek ve görerek yürüyüştür.
"De ki: İşte benim yolum budur. Ben ve bana uyanlar, (körü körüne değil) basiret üzere (bilerek, görerek) Allah'a çağırırız..." (Yûsuf Suresi, 108)
Din, kardeşliktir; kan bağına bakmaksızın tüm inananları tek bir vücut saymaktır.
Ayrımcılığın, ırkçılığın ve kibrin ilacıdır.
"Müminler ancak kardeştirler..." (Hucurât Suresi, 10)
Din, umuttur; en çaresiz anda bile "Allah var, gam yok" diyebilmektir.
Asla tükenmeyen bir iyimserliktir; rahmetten asla ümit kesmemektir.
"...Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allah’ın rahmetinden ümit kesmez." (Yûsuf Suresi, 87)
Din, güzel ahlaktır; ibadetlerin insana kazandırdığı zarafet ve inceliktir.
Sözün en güzelini söylemek, davranışın en güzelini sergilemektir.
"Kullarıma söyle, sözün en güzelini söylesinler..." (İsrâ Suresi, 53)
Din, diriliştir; ölümü bir son değil, asıl hayatın ve büyük buluşmanın başlangıcı bilmektir.
Dünyayı imar ederken, ahireti ihmal etmemektir.
"Allah’ın sana verdiğinden (O’nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu iste; ama dünyadan da nasibini unutma..." (Kasas Suresi, 77)