Kur’an-ı Kerim’in Gaşiye Suresi’nde yer alan ayetler, insanı çevresine bakmaya ve yaratılış üzerine düşünmeye davet eder. Çölde hayatın anahtarı olan deve, göğe yükseltilen sema, yere sağlamca yerleştirilen dağlar ve insana serilen yeryüzü; hepsi ilahi kudretin açık delilleri olarak sunulur. Bu ayetler, zorlamadan öğüt vermeyi, hakikatin ise sonunda Allah’a döneceğini hatırlatan derin bir çağrıdır.
DEVE BAŞLI BAŞINA BİR MUCİZE
17. Deveye bakmıyorlar mı, nasıl yaratılmıştır!
18. Göğe bakmıyorlar mı, nasıl yükseltilmiştir!
19. Dağlara bakmıyorlar mı, nasıl dikilmişlerdir!
20. Yeryüzüne bakmıyorlar mı, nasıl yayılmıştır!
21. Artık sen öğüt ver! Sen ancak bir öğüt vericisin.
22. Sen, onlar üzerinde bir zorba değilsin.
23,24. Ancak, kim yüz çevirir, inkâr ederse, Allah onu en büyük azaba uğratır.
25. Şüphesiz onların dönüşü ancak bizedir.
26. Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.
Gaşiye süresi