Can Yücel, her dizesinde insanın iç dünyasına dokunan, yaşamı olduğu gibi anlatan bir kalem...
Bu satırlarda ise, onun en içten duygularıyla örülü bir yaşam ve sevgi manifestosu var.
Sevmenin yalnız güzel günlerde değil, zor zamanlarda da omuz omuza durmak olduğunu anlatıyor.
Birlikte gülmeyi, ağlamayı, paylaşmayı, hayatı her yönüyle yaşamayı öğütlüyor.
Yücel’in dizeleri, “aşk”ın bir kelime değil, bir ömür boyu süren bir yol arkadaşlığı olduğunu hatırlatıyor.
Zaman su gibi akıp giderken, her şeye rağmen sevmenin, paylaşmanın, birlikte yaşlanmanın güzelliğini anlatıyor.
Bu yüzden Can Yücel’in satırları, sadece bir şiir değil — hayatı birlikte göğüslemenin, sevmenin en sade ama en güçlü hali.
Seneler geçsin,
Sen beni bil ben seni bileyim istiyorum.
Benim olduğun kadar dostlarının,
Dostlarının olduğun kadar benim ol
istiyorum.
Nice sıkıntı ve zorluk yasayıp anlatalım.
Yasayalım ki, ögrenelim hayati ve destek çıkmayı.
Birbirimizin omuzlarında ağlamalıyız.
Sen çok dertlenip, içip arkadaşlarınla eve gelmelisin.
Paylaşmalı ve beraber sıkılmalıyız.
Öyle ki, yalnız sıkılmak sıkmalı bizi.
Yaşayalım ki, paramız olunca sevinelim.
Güzel günlerimizi, evimizde, bir sise şarap ve pijamalarımızla kutlamalıyız.
Ya da bazen dostlarla ucuz biralar içerek'.
Böylece yaşamalıyız iste.
Sonra çocuklarımız olmalı,
düşünsene senin ve benim olan bir canlı.
Geceleri ağladıkça sırasıyla susturmalıyız.
Sen arada mızıkçılık yapmalısın.
Ve ben söylenerek sıranı almalıyım.
Yorgun olduğum için yemek yapmamalıyım,
söylenerek yumurta kırmalısın.
Hava soğukken birbirimize sıkıca sarılıp yatmalıyız.
Zaman su gibi akıp giderken, her şey yaşanmış bir hayatimiz olmalı.
Her şeye rağmen hiç bıkmamalıyız birbirimizden.
Mutluda olsa, kötüde olsa, yasadığımız günler bizim
günlerimiz olmalı.
Saçlara düşünce yada gidince aklar,
çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden.
Kavgasız, her sabah cinayetle uyanılmayan, sessiz bir yere gitmeliyiz.
Geceleri balkonda denizi seyredip, sandalyelerimizde sallanmalıyız.
Eve gelip benden kahve istemelisin.
Çocuklar gelmeli ziyaretimize,
geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız.
Öyle sevmelisin ki beni, bu yazdıklarım korkutmamalı seni,
tebessümler açtırmalı yüzünde.
Birgün bu hayati bırakıp giderken,
sadece mutluluk olmalı yüzümüzde
birbirimiz sevmenin gururu olmalı "her şeyde"'..